Рубрика: Без рубрики, Խոհեր-մտքեր

Բարի ծերունին

Հեղինակ՝ Միլենա Հարությունյան

 

Կար-չկար մի կախարդական աշխարհ կար: Այդ աշխարհում ապրում էին Հովհաննես Թումանյանի հեքիաթների հերոսները: Նրանք ամեն օր մտածում էին թե, որտեղից են իրենք ծնվել: Մի օր հավաքվեցին և որոշեցին գնալ ու գտնել իրենց հարցի պատասխանը: Սարեր-ձորեր անցան, բայց ոչինչ չգտան: Ձորեր-սարեր անցան՝ էլի չգտան: Այնքան քայլեցին, մինչև մութն ընկավ, և նրանք որոշեցին գիշերել անտառում: Ամեն մեկը մի քար, թուփ գտավ ու պառկեց քնելու: Երբ լուսացավ, հերոսները հասկացան, որ մոլորվել  են:
Բոլորը վախից սկսեցին իրար մեղադրել ու բարձր գոռալ միմյանց վրա: Այդ ժամանակ այդ կողմերով մի բարի, ալեհեր ծերուկ էր անցնում: Լսելով հերոսների վեճը՝ մոտեցավ նրանց: Բոլորը ծերուկին տեսնելուն պես լռեցին: Ծերուկը այնպես ժպիտով էր նայում իրենց, որ հերոսները զարմացան և հարցրեցին.

— Ո՞վ ես դու: Դու մեզ ճանաչո՞ւմ ես: Այնքան բարի ու հարազատ բան կա Ձեր մեջ:

Ծերուկը զարմացած ասաց.

— Ի՞նչ է, դուք ինձ չճանաչեցի՞ք:
— Ո՛չ —\շփոթված պատասխանեցին հերոսները:

— Այդ ես եմ, Ձեր բարի պապիկը: Ես եմ Ձեզ հորինել փոքրիկների համար: Ես բոլորիդ մեջ կամ: Երբ մարդիկ ասում են Թումանյան, հիշում են նաև ձեզ: Ձեր շնորհիվ է, որ շատ երեխաներ քնում ու կարդում են: Ձեր շնորհիվ է, որ բարին միշտ հաղթում է չարին: Առանց ձեզ փոքրիկները չեն երազի ու չեն ունենա իրենց հեքիաթային աշխարհը:

Հեքիաթի հերոսները շատ ուրախացան, երբ գտան իրենց հարցի պատասխանը: Նրանք չգիտեին, թե ինչքա՞ն կարևոր դեր են խաղում մեր կյանքում:

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s